Zo bepalen we of een lus kindvriendelijk is

Waar de badge op gebaseerd is

Een lus is kindvriendelijk als hij niet langer is dan 20 km, niet meer dan 150 hoogtemeters klimt, nergens een grote weg kruist zonder brug of tunnel en niet over terrein loopt dat verboden is voor fietsers of technisch te zwaar (S2+).

Niemand zet die badge met de hand. We leggen het GPX-spoor van elke lus naast de kaartgegevens van OpenStreetMap en lopen zes voorwaarden af. Ze moeten alle zes kloppen:

• De lus is niet langer dan 20 km.
• Hij klimt niet meer dan 150 hoogtemeters. Dat cijfer komt van een uitgevlakt hoogteprofiel, want de ruwe som van een gps-horloge is twee tot drie keer te hoog.
• Hij kruist nergens een snelweg of grote steenweg op gelijke hoogte. Gaat de route er met een brug of tunnel onder of over, dan steek je niets over en telt het niet mee. Een gewone dorpsweg telt ook niet mee, want die kruist bijna elke lus.
• Het is geen enduro-, downhill- of bikeparkroute. Zo'n piste is soms maar 700 meter lang en blijft een piste.
• Hoogstens 5% van de lus loopt over een pad waar je volgens de kaart met de fiets niet mag komen.
• Hoogstens 10% van de lus staat op de kaart als technisch zwaar terrein: wortels en losse haarspeldbochten (S2 of hoger).

Op de homepagina en in de Explorer kan je met de filter Kindvriendelijk alleen deze routes overhouden. Op een routepagina staat per lus of hij het is, met daarnaast de cijfers waar het oordeel op steunt.

Wat de badge niet belooft

Het is een meting op een kaart, geen keuring. Niemand heeft de lus met jouw kind gereden.

• Over los zand, wortels of modder zegt de badge niets. Die maken een korte vlakke lus soms zwaarder dan de cijfers laten zien. Staat er een terreinwaarschuwing op de routepagina, lees die dan ook.
• Of het er druk is, of er een bank staat en of je halfweg iets kan drinken: dat weten we niet.
• 20 km blijft 20 km. Of dat haalbaar is, weet jij en niet de kaart.
• Geen badge betekent niet dat een lus gevaarlijk is. Meestal is er simpelweg niets gemeten, bijvoorbeeld omdat er geen GPX-bestand is. We laten dan liever niets zien dan een oordeel dat we niet hebben.

Waarom een verbindingsstuk geen badge krijgt

Veel routes bestaan uit lussen plus een paar losse stukken ertussen: van de parking naar het routenetwerk, of van de ene lus naar de andere. Zo'n stuk begint en eindigt niet op dezelfde plek, dus het is geen ronde die je rijdt maar een verplaatsing.

Die stukken krijgen geen oordeel, ook niet als ze kort en vlak zijn. De badge hoort bij een lus die je met een kind kan uitrijden, en een inrijstuk van 1 km is dat niet. We herkennen ze aan de vorm van het spoor en niet aan de naam, want ze heten van alles: Inrij, Verbinding, of gewoon naar het dorp ernaast.

Een route krijgt de badge zodra minstens een van haar lussen hem krijgt. Welke lus dat is, staat er dan bij.